باران مهر
فرياد

  فانوس های روشن شهر

                                   نشان از بیداری است

  همه بیدارند

  مثل همیشه

  در پرتو خورشید

  و محکمه ای که زیستن را

                                    ارزیابی کند

             چرا سکوت

                          بیداری سهم ماست

  بی تو سخت است گذر کردن

  از خطوط در هم اندیشه های کهنه

  و جاده ای که از واژه های بی روح

                                       سنگفرش شده است.

  میدانی

  شکسته ام

               در بستر صداقت و

                               گلبرگ های دوستی

                       با دست طعنه های حسادت

                                                       با نام سخاوت

  بارها و بارها.......

  و امروز

  سکوت تو و فریاد من

                           شانه های زخمی درد را

                                                          می لرزاند

  و من در آستان یک روز تلخ

  با تجربه ی نرسیدن و از دست دادن

                                                   فعل رفتن را صرف می کنم.

  برخیز

                     امروز نوبت ماست

  تنهایی بی پر و بالم

                         در هجوم دیدگان بهت زده

  بی تو به محکمه نمی رسد

  ای نغمه ی آهنگ عشق

                                 ای ترنم با طراوت باران

  در وادی نور

                 بی طنین صدای تو

                                           کسی نمی شنود

                                                                     صدایم را

                                                                                  حتی فریادم را....

                                چـــرا ســــکو ت ؟

                                         پروین ـ ع

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٦/۱۱/٤ - غريب